Daha önce de anlatmışımdır; "ben CANımı rüyalarımda büyüttüm" diye. Olması için beklediğimiz şeylerin gerçekleşmiş halini, olayın öncesinde rüyalarımda görmek bir rütüel haline geldi. Adeta rüyalar ilk müjdeci oldu hep geçmişimizde...
Dün gece rüyamda İngilizce sınıfındaydık, sanki şimdikinden birkaç yaş büyükler hepsi, ailelerin de katıldığı bir etkinlik var. İngilizce şarkılar, oyunlar derken öğretmen gelip CANa bir soru soruyor. Soruyu duymadım mı, yoksa hatırlayamıyor muyum, bilmiyorum, çünkü cevap beni öylesine şok ediyor ki, adeta tüm dünya duruyor o an: "perhaps the sun" diyor CAN, yani "muhtemelen güneş". Ve ne oluyorsa ondan sonra oluyor zaten. Sanki uzun süredir beklenen ilk kelimeler bunlar ve bütün sınıf alkışlamaya başlıyor, gelip sarılanlar oluyor öğrencilerden CANı tebrik etmek için. Ve CAN koşar adım gidip birkaç arkadaşına sarılıyor, desteklerinden dolayı teşekkür edercesine... Ve evet ben yine ağlayarak uyanıyorum...
Bunu hiç beklemiyordum işte. CANın ingilizce konuşması beklentilerim arasına ne zaman girmişti ki ben bunun rüyasını görüyordum? Kendime bir kez daha hayret ediyorum ve diyorum ki, CAN bunu da başardığında şaşırmamak için hazırlanmaya başlamak lazım :)
I must have explained before that "I have grown CAN in my dreams". It has become a ritual for me to see the dream about the thing we were hoping for as realized, before it really happens. Dreams have become the harbinger in our history...
Last night in my dream we were in the English class, it is like they are a few years older then they are now, there is an event that families too participated in. Games and songs in English were played and sang, then the teacher came up to CAN and asked a question. I do not know if it were that I did not hear the question or if I do not remember it, because the answer shocked me, as if the whole world stopped at that very moment: CAN said "perhaps the sun", perhaps the sun. Whatever happened it all happened there after. It is as though those were the first words that have been waited for, everybody started applauding, some of the students came and hug CAN to congratulate. And CAN leaped with quick steps to hug some friends like he was thanking them for their support... And yes I woke up crying again...
I was not expecting this at all. When had CAN's English become part of my expectations, that I was dreaming about it? I am astonished once more and all I can say is that, I should be prepared not to be surprised when CAN succeeds in this too :)
12 Ocak 2014 Pazar
29 Aralık 2013 Pazar
Portfolyo / Portfolio
Pırıl pırıl bir güne uyandık bugün,
Gece boyu uyku tutmamıştı aslında,
Ama günün ilk ışıklarıyla kalktık,
Ve sıradışı bir güne olağan bir başlangıç yaptık.
Kahvaltı, gezinti, alışveriş, öğlen yemeği derken,
Beklenen dakikalar yaklaştı, saat 14:30'da yola çıktık.
Yer: CAN'ın Anaokulu,
Olay: Portfolyo Sunumları.
Özenle hazırlanmıştı herşey,
İçtenlikle gülen yüzler, güvenle sıkılan eller...
Rahat olmaya çalışan velileri ile mutlu mesut bir CAN,
Merdivenlerden çıkarken refaketsiz, özgür bir uğurböceği.
Heyecanla başladı CAN etkinliklere,
Şaşkınlık ve gururla izledik, mutlulukla alkışladık.
İsteği ve çabası duruşuna bile yansıyordu,
Tüm varlığıyla orada olmayı istiyordu.
CAN yeni yeni şeyler öğrenmişti okulda, her anlamda ilerlemişti,
Süprizler farkındalıklarımızın ötesine geçmiş,
CAN ve Ekibi ilklere imza atmaya devam edeceğini bir kez daha göstermişti.
İnancın, çabanın ve sevginin kazandırabileceklerine şahit olmak bu olsa gerekti...
Kalplerdeki ağırlığı hafifletmek sadece meleklerin işi değildi,
Başarı asıl farklı bir yol açmak gerekiyorsa daha bir değerliydi,
Emek verip karşılığını almak, sevip sevilmek gibi,
Öğrenci ve öğretmenin kalplerinin kurduğu o sonsuz bağ bu olsa gerekti...
Today we have waken up to a glittering day,
In fact could not sleep deep through the night,
But still we woke up with the first spades of daylight,
And we have made an ordinary start to an outstanding day.
Breakfast, tour, shopping, lunch,
And the expected minutes caught up, we took off at 14:30,
Place: CAN's Preschool,
Event: Portfolio Presentations.
All was prepared with careful attention,
Genuinely smiling faces, trustfully shaken hands...
A merrily happy CAN with parents trying to be relaxed,
Climbing up the stairs unattended, a free ladybug.
CAN started the activities with enthusiasm,
We watched with surprise and pride, clapped with happiness.
His desire and effort reflected even on his stand,
He wanted to be there with all his being.
CAN had learned so many new things at school, had progressed in all ways,
The surprises had reached beyond our awareness,
CAN and his Team had once more proven that they would continue to make marks.
This should be witnessing all that can be achieved by faith, effort and love...
Lightening the load of the heart was not only the angels doing,
Success was more precious if it was achieved by pioneering a different way,
Similar to working hard and get its return, to love and be loved,
This should be the eternal bond between the hearts of the student and the teacher...
Gece boyu uyku tutmamıştı aslında,
Ama günün ilk ışıklarıyla kalktık,
Ve sıradışı bir güne olağan bir başlangıç yaptık.
Kahvaltı, gezinti, alışveriş, öğlen yemeği derken,
Beklenen dakikalar yaklaştı, saat 14:30'da yola çıktık.
Yer: CAN'ın Anaokulu,
Olay: Portfolyo Sunumları.
Özenle hazırlanmıştı herşey,
İçtenlikle gülen yüzler, güvenle sıkılan eller...
Rahat olmaya çalışan velileri ile mutlu mesut bir CAN,
Merdivenlerden çıkarken refaketsiz, özgür bir uğurböceği.
Heyecanla başladı CAN etkinliklere,
Şaşkınlık ve gururla izledik, mutlulukla alkışladık.
İsteği ve çabası duruşuna bile yansıyordu,
Tüm varlığıyla orada olmayı istiyordu.
CAN yeni yeni şeyler öğrenmişti okulda, her anlamda ilerlemişti,
Süprizler farkındalıklarımızın ötesine geçmiş,
CAN ve Ekibi ilklere imza atmaya devam edeceğini bir kez daha göstermişti.
İnancın, çabanın ve sevginin kazandırabileceklerine şahit olmak bu olsa gerekti...
Kalplerdeki ağırlığı hafifletmek sadece meleklerin işi değildi,
Başarı asıl farklı bir yol açmak gerekiyorsa daha bir değerliydi,
Emek verip karşılığını almak, sevip sevilmek gibi,
Öğrenci ve öğretmenin kalplerinin kurduğu o sonsuz bağ bu olsa gerekti...
Today we have waken up to a glittering day,
In fact could not sleep deep through the night,
But still we woke up with the first spades of daylight,
And we have made an ordinary start to an outstanding day.
Breakfast, tour, shopping, lunch,
And the expected minutes caught up, we took off at 14:30,
Place: CAN's Preschool,
Event: Portfolio Presentations.
All was prepared with careful attention,
Genuinely smiling faces, trustfully shaken hands...
A merrily happy CAN with parents trying to be relaxed,
Climbing up the stairs unattended, a free ladybug.
CAN started the activities with enthusiasm,
We watched with surprise and pride, clapped with happiness.
His desire and effort reflected even on his stand,
He wanted to be there with all his being.
CAN had learned so many new things at school, had progressed in all ways,
The surprises had reached beyond our awareness,
CAN and his Team had once more proven that they would continue to make marks.
This should be witnessing all that can be achieved by faith, effort and love...
Lightening the load of the heart was not only the angels doing,
Success was more precious if it was achieved by pioneering a different way,
Similar to working hard and get its return, to love and be loved,
This should be the eternal bond between the hearts of the student and the teacher...
19 Aralık 2013 Perşembe
Neonatoloji Mezunu Olmak / To be a Neonatology Graduate
Zor başlangıçların habercisidir neonatoloji öğrencisi olmak,
Bazen kısa bir beraberliktir, belli belirsiz hatıralarda yer alan,
Bazen uzun yıllar sürecek bir birlikteliğin başlangıcı,
Ama her durumda yolu oradan geçenler hayata dair yeni bir bakış kazanır.
Bir baba için çocuğuna küvöz bulma telaşı,
Bir anne için süt sağmayı ve kanguru yapmayı öğrenmek anlamına gelebilir,
Ve bir bebek için gerçek bir ölüm kalım mücadelesi demek olabilir,
Bir aile için top yekün yaşamı değiştiren bir tecrübedir.
Neonatolojiden mezuniyet ise hem iple çekilir, hem endişe yüklüdür,
Günler gecelere, gecelere güne dönerken, bebeğinizin iyi olması tek temennidir.
Ve bir gün gelir mezunlar el ele verir,
Yaşananların yükünü, yaşayanların mutluluğunu paylaşmak için...
To be a neonatology student is a messenger of a tough start,
Sometimes it is short companionship, that is only a vaguely memory,
Sometimes it is the beginning of a long relationship that will last for years,
But in either case the people who have crossed roads have a new perspective in life.
It may be defined as the hustle to find an incubator for his child as a father,
Or learning how to pump milk and kangaroo care for a mother,
And it may be a real fight for life or death for a baby,
It is a life changing experience for a family all together.
Graduation from neonatology is both dreamed and dreaded for,
As days turn into nights and nights into days, your babies well-being is your only wish.
And a day comes where graduates hold hands,
To share the load of what has been lived through and the happiness of life...
Bazen kısa bir beraberliktir, belli belirsiz hatıralarda yer alan,
Bazen uzun yıllar sürecek bir birlikteliğin başlangıcı,
Ama her durumda yolu oradan geçenler hayata dair yeni bir bakış kazanır.
Bir baba için çocuğuna küvöz bulma telaşı,
Bir anne için süt sağmayı ve kanguru yapmayı öğrenmek anlamına gelebilir,
Ve bir bebek için gerçek bir ölüm kalım mücadelesi demek olabilir,
Bir aile için top yekün yaşamı değiştiren bir tecrübedir.
Neonatolojiden mezuniyet ise hem iple çekilir, hem endişe yüklüdür,
Günler gecelere, gecelere güne dönerken, bebeğinizin iyi olması tek temennidir.
Ve bir gün gelir mezunlar el ele verir,
Yaşananların yükünü, yaşayanların mutluluğunu paylaşmak için...
To be a neonatology student is a messenger of a tough start,
Sometimes it is short companionship, that is only a vaguely memory,
Sometimes it is the beginning of a long relationship that will last for years,
But in either case the people who have crossed roads have a new perspective in life.
It may be defined as the hustle to find an incubator for his child as a father,
Or learning how to pump milk and kangaroo care for a mother,
And it may be a real fight for life or death for a baby,
It is a life changing experience for a family all together.
Graduation from neonatology is both dreamed and dreaded for,
As days turn into nights and nights into days, your babies well-being is your only wish.
And a day comes where graduates hold hands,
To share the load of what has been lived through and the happiness of life...
17 Kasım 2013 Pazar
CAN / CAN
Dünyaya gelen her çocuk bir mucizedir,
Alınan her nefes, atan her kalp bir dileğin hayat buluşu,
Bugün o ümitlerin paylaşıldığı günlerden biri,
Dünya Prematüre Günü!
Ben bir prematüre annesiyim,
25 haftalık doğan oğlum,
Benim CANım, benim aşkım, benim hayatım,
İyi ki varsın, iyi ki bizimlesin CAN!
Seni tarifsiz sonsuzluklar kadar çok seviyorum :)
Every child born on earth is a miracle,
Every breath, every heartbeat is a flourishing wish,
Today is one of those days that hopes are shared,
World Prematurity Day!
I am a premmie mom,
My son born as a 25 weeker,
He is my CAN, my love, my life,
So happy you are with us CAN!
I love you as much as the undefinable infinities :)
Alınan her nefes, atan her kalp bir dileğin hayat buluşu,
Bugün o ümitlerin paylaşıldığı günlerden biri,
Dünya Prematüre Günü!
Ben bir prematüre annesiyim,
25 haftalık doğan oğlum,
Benim CANım, benim aşkım, benim hayatım,
İyi ki varsın, iyi ki bizimlesin CAN!
Seni tarifsiz sonsuzluklar kadar çok seviyorum :)
Every child born on earth is a miracle,
Every breath, every heartbeat is a flourishing wish,
Today is one of those days that hopes are shared,
World Prematurity Day!
I am a premmie mom,
My son born as a 25 weeker,
He is my CAN, my love, my life,
So happy you are with us CAN!
I love you as much as the undefinable infinities :)
12 Ekim 2013 Cumartesi
Bıçak sırtında / On a knife edge
İnsanoğlunu hayatta en fazla zorlayan kavramlardan birisi belki de "belirsizlik". O içten gelen "bilmek" isteği, kontrol etmek için gerekli görülen temel bir unsur gibi. Sonsuz bilinmeyenli bir denklemken hayat ve kontrol edebileceğimiz şeyler oldukça sınırlıyken aslında komik bir çaba bizimkisi :)
İnsan aslında birçok şeyin "olacağına vardığını" yaşayarak tecrübe ettikçe, hayatı kontrol edemediğini kabulleniyor sanki ve olgunlaşmak belki de böyle birşey, hayatın getirdikleri ile mutlu olabilmek, tabi ki elinden gelenin en iyisini yapmaya devam ederek...
CANdan sonraki hayat benim kişisel gelişimime bu anlamda çok katkıda bulunmuşa benzer, hayatımın en sarsıcı ve bir o kadar da zenginleştirici deneyimlerini yaşıyorum. CAN ile hayat tam bir bıçak sırtı macerası. Hep kullanıyorum ama bugün merak ettim "bıçak sırtında" deyiminin sözlük anlamını ve baktığımda şöyle bir tanımla karşılaştım:
"bıçak sırtında => sonucu çok belirsiz zor veya endişe verici durum"
ne kadar da güzel anlatmış bizi..
Evet zor,
Evet endişlerle dolu,
Evet belirsizlikler pek çok,
Ama bıçağın sırtında da olsa ilerliyoruz!
CAN büyüyor,
CAN gelişiyor,
CAN mutlu bir çocuk,
Ve CANın ekibi çalışmaya devam ediyor :)
Perhaps one of the hardest concepts in life for mankind is "uncertainty". The "need to know" urge that comes from deep within is maybe evaluated as the basic necessity for control. That is in fact a funny act of ours, where life is an equation with infinite number of variables and there is so little that we are able to control.
A person seems to accept that life is not controllable as (s)he experiences that a lot "ends up in a certain way what so ever" and accepts all as is, and maybe maturation is something like this, being happy with what life brings, doing your best in the meanwhile too...
The life after CAN seems to have contributed so much to my personal development in this sense, I am living the most traumatic and enriching experiences of my life. Life with CAN is clearly a journey on the back of a knife. I use it all the time but today I was curious about the dictionary description of the idiom "on a knife edge" and looked it up and came across this:
"on a knife edge => in a difficult or worrying situation of which the result is very uncertain"
how very well describing us...
Yes it is hard,
Yes it is full of worries,
Yes there are a lot of uncertainties,
But we progress even if it is on a knife edge!
CAN is growing,
CAN is developing,
CAN is a happy kid,
And CANs team keeps working :)
İnsan aslında birçok şeyin "olacağına vardığını" yaşayarak tecrübe ettikçe, hayatı kontrol edemediğini kabulleniyor sanki ve olgunlaşmak belki de böyle birşey, hayatın getirdikleri ile mutlu olabilmek, tabi ki elinden gelenin en iyisini yapmaya devam ederek...
CANdan sonraki hayat benim kişisel gelişimime bu anlamda çok katkıda bulunmuşa benzer, hayatımın en sarsıcı ve bir o kadar da zenginleştirici deneyimlerini yaşıyorum. CAN ile hayat tam bir bıçak sırtı macerası. Hep kullanıyorum ama bugün merak ettim "bıçak sırtında" deyiminin sözlük anlamını ve baktığımda şöyle bir tanımla karşılaştım:
"bıçak sırtında => sonucu çok belirsiz zor veya endişe verici durum"
ne kadar da güzel anlatmış bizi..
Evet zor,
Evet endişlerle dolu,
Evet belirsizlikler pek çok,
Ama bıçağın sırtında da olsa ilerliyoruz!
CAN büyüyor,
CAN gelişiyor,
CAN mutlu bir çocuk,
Ve CANın ekibi çalışmaya devam ediyor :)
Perhaps one of the hardest concepts in life for mankind is "uncertainty". The "need to know" urge that comes from deep within is maybe evaluated as the basic necessity for control. That is in fact a funny act of ours, where life is an equation with infinite number of variables and there is so little that we are able to control.
A person seems to accept that life is not controllable as (s)he experiences that a lot "ends up in a certain way what so ever" and accepts all as is, and maybe maturation is something like this, being happy with what life brings, doing your best in the meanwhile too...
The life after CAN seems to have contributed so much to my personal development in this sense, I am living the most traumatic and enriching experiences of my life. Life with CAN is clearly a journey on the back of a knife. I use it all the time but today I was curious about the dictionary description of the idiom "on a knife edge" and looked it up and came across this:
"on a knife edge => in a difficult or worrying situation of which the result is very uncertain"
how very well describing us...
Yes it is hard,
Yes it is full of worries,
Yes there are a lot of uncertainties,
But we progress even if it is on a knife edge!
CAN is growing,
CAN is developing,
CAN is a happy kid,
And CANs team keeps working :)
26 Eylül 2013 Perşembe
Öğlen uykusu / Afternoon nap
Bebeklik döneminin temel konularından biridir uyku. Bebeğin ne zaman uyuduğu, ne kadar uyuduğu, nasıl uyuduğu veya uyutulduğu gündemde önemli bir yer tutar. Hatta uyku eğitimi diye birşey var kimilerine göre, herşeyin bir eğitimi var ya günümüzde, bunun da olmaması bir eksiklik olurdu herhalde :)
Birçok diğer konuda olduğu gibi bu konuda da bizdeki eğitmen CAN oldu. Gece uyanmalarını ek beslenme fırsatı olarak gören ama CANı uyandırmaya da kıyamayan ben, gece yatıp sabaha kadar uyumaya başlandığında birinci geçişi yaşamıştım. CAN sonra gün içi uykularını iki ile sınırlayıp saatlerini de sabitlemişti. Bizim yaptığımız ise gelişmeleri izlemek ve durumu dikkate alıp gerekli planlamayı yaparak CANa ihtiyaç duyduğu konforu sağlamaktı. Sonrasında adeta "iki de fazla, bana bir öğlen uykusu yeter" demişti. Rutinleri ve ritüelleri seven yapısı ile paralel olarak öğlen yemeğinden sonra uyumayı standart haline getirmişti. Bu durum geçen haftaya kadar sürdü.
Pazartesi günü CAN öğlen yemeğinden kalkarken "uykum yok" dedi. Biraz oyun oynamasına izin verdim ama sonrasında "biraz yatalım, en azından dinleniriz" diyerek onu ikna ettim. CAN kısa bir süre de olsa uyudu. Salı günü aynı senaryo tekrarlandı. Çarşamba, Perşembe, Cuma ise CAN yatağa gitmesine rağmen uyumadı, uyuyamadı. Ve Cumartesi günü öğlen yemeğinden sonra bu durumun geçici bir heves olmayabileceğini kabul edip, ne kadar dayanabileceğini görmeye karar verdik.
Sonuç, CANın öğlen uykusuna ihtiyacı kalmamıştı! Artık günü daha dolu dolu yaşamak mümkün olacak, oluyor. Öğlen eve gelmek veya nerede uyuyacak diye düşünmek gerekmiyor. CAN büyümeye devam ediyor ve bize de ayak uydurmak, destek olmak, yeni duruma adapte olmak, CANın yeni durumdan maksimum faydayı sağlaması için düzenlemeler yapmak kalıyor.
Ey özgürlük!
Sleep is one of the major issues about babies. When does the baby sleep, how long has the baby slept, how does the baby sleep or is put to sleep are important issues. Furthermore, there is something called sleep education as some put it, since there is an education for everything these days there should be one for this too :)
As on a lot of other subjects, on our case CAN was the educator for this one too. I had experienced the first transition when CAN decided not to wake up through the night since I thought that these were a chance for an extra feed but could not go ahead and wake him for that matter. Then CAN had fixed the day time naps as two and had certain hours for them. What we did was to monitor the developments and provide CAN the comfort he needed by planning according to his needs. Then CAN decided "even two is too much, one is enough". In parallel with his character that suits well with routines and rituals he had the habit of taking a nap after lunch. This was the case until last week.
On Monday after lunch CAN said, "I don't sleep". I let him play for a while but then persuaded him by saying "let's go to bed, at least we will have a chance to rest". CAN slept at least for a short time. The same scenario was repeated on Tuesday. On Wednesday, Thursday, Friday CAN went to bed but did not or could not sleep. And after lunch on Saturday we accepted that this habit could be here to saty and decided to see how he would do.
Result, CAN did not need the afternoon nap anymore! Now it will be, it even is, possible to live the day in full length. It is not necessary to come home or think about where he will sleep. CAN is continuing to grow and it is our duty to adapt, support and make arrangements so that CAN benefits in the best way possible from the new situation.
Hey liberty!
Birçok diğer konuda olduğu gibi bu konuda da bizdeki eğitmen CAN oldu. Gece uyanmalarını ek beslenme fırsatı olarak gören ama CANı uyandırmaya da kıyamayan ben, gece yatıp sabaha kadar uyumaya başlandığında birinci geçişi yaşamıştım. CAN sonra gün içi uykularını iki ile sınırlayıp saatlerini de sabitlemişti. Bizim yaptığımız ise gelişmeleri izlemek ve durumu dikkate alıp gerekli planlamayı yaparak CANa ihtiyaç duyduğu konforu sağlamaktı. Sonrasında adeta "iki de fazla, bana bir öğlen uykusu yeter" demişti. Rutinleri ve ritüelleri seven yapısı ile paralel olarak öğlen yemeğinden sonra uyumayı standart haline getirmişti. Bu durum geçen haftaya kadar sürdü.
Pazartesi günü CAN öğlen yemeğinden kalkarken "uykum yok" dedi. Biraz oyun oynamasına izin verdim ama sonrasında "biraz yatalım, en azından dinleniriz" diyerek onu ikna ettim. CAN kısa bir süre de olsa uyudu. Salı günü aynı senaryo tekrarlandı. Çarşamba, Perşembe, Cuma ise CAN yatağa gitmesine rağmen uyumadı, uyuyamadı. Ve Cumartesi günü öğlen yemeğinden sonra bu durumun geçici bir heves olmayabileceğini kabul edip, ne kadar dayanabileceğini görmeye karar verdik.
Sonuç, CANın öğlen uykusuna ihtiyacı kalmamıştı! Artık günü daha dolu dolu yaşamak mümkün olacak, oluyor. Öğlen eve gelmek veya nerede uyuyacak diye düşünmek gerekmiyor. CAN büyümeye devam ediyor ve bize de ayak uydurmak, destek olmak, yeni duruma adapte olmak, CANın yeni durumdan maksimum faydayı sağlaması için düzenlemeler yapmak kalıyor.
Ey özgürlük!
Sleep is one of the major issues about babies. When does the baby sleep, how long has the baby slept, how does the baby sleep or is put to sleep are important issues. Furthermore, there is something called sleep education as some put it, since there is an education for everything these days there should be one for this too :)
As on a lot of other subjects, on our case CAN was the educator for this one too. I had experienced the first transition when CAN decided not to wake up through the night since I thought that these were a chance for an extra feed but could not go ahead and wake him for that matter. Then CAN had fixed the day time naps as two and had certain hours for them. What we did was to monitor the developments and provide CAN the comfort he needed by planning according to his needs. Then CAN decided "even two is too much, one is enough". In parallel with his character that suits well with routines and rituals he had the habit of taking a nap after lunch. This was the case until last week.
On Monday after lunch CAN said, "I don't sleep". I let him play for a while but then persuaded him by saying "let's go to bed, at least we will have a chance to rest". CAN slept at least for a short time. The same scenario was repeated on Tuesday. On Wednesday, Thursday, Friday CAN went to bed but did not or could not sleep. And after lunch on Saturday we accepted that this habit could be here to saty and decided to see how he would do.
Result, CAN did not need the afternoon nap anymore! Now it will be, it even is, possible to live the day in full length. It is not necessary to come home or think about where he will sleep. CAN is continuing to grow and it is our duty to adapt, support and make arrangements so that CAN benefits in the best way possible from the new situation.
Hey liberty!
14 Eylül 2013 Cumartesi
Renkler / Colors
Önce hayat siyah-beyaz başlarmış,İlk kırmızı rengi görürmüş bebek,
Sonra her insanın kendi rengi olurmuş.
Ve gökkuşağı varmış!
O ki renklerin tümünü içinde barındıran,
Güzelliği cümbüşünde saklı.
Renkleri görmeden hissedenler varmış,
Görüp de yaşayamayanlar da varmış,
Renkleri yaşayarak hissedenlere gelsin bu yazı...
.JPG)
Sonra bizim için yeni bir ufuk açabilecek bir bilgi edindik. Sadece ışığı görebilen insanların dahi renkleri öğrenebildiğini! Nasıl mı? Renkli cam veya şeffaf benzer bir malzeme ve ışık kaynağı sayesinde. Işığı gören insan renkli ışığı görüp, renkleri ayırt etmeyi ve öğrenmeyi başarabiliyormuş. Renkli bir nesneye bakmaktan farklı bir durummuş bu.
Renkli cam arayışı yolumuzu vitray sanatçıları ile kesiştirdi. Pırıl pırıl insanlarla tanıştık, ne istediğimizi anlattık ve vitray renklerinden seçtiğimiz renkli camları kesip pahladılar bizim için, sağolsunlar...
Eve gelip camları birer oyun materyali haline getirmek de dahil toplam yarım günümüzü alan bu faaliyet umarım çok eğlenceli ve eğitici bir tecrübe olacak CANımız için. Emeği geçen herkese, yani CANın Ekibi'ne teşekkürlerimiz ile :)
Life is said to start as black & white,
The baby sees the color red initially,
Then each person is said to have a color.
And there is the rainbow!
It holds all the colors within,
It's beauty hidden in the carousal.
There are said to be people who feel colors without seeing,
There are said to be people who see but can't live up to colors too,
This post is for those who feel colors by living...
We talked about colors with our doctor after our routine eye follow-up. How do we see colors, how does sight troubles effect color vision? How does colors become more dull and mat as the contrast clarifying vision fades away...
Then we learned a piece of information that may lead us to new horizons. It was that, people who could only see light were able to learn colors! How? By the help of colored glass or other similar transparent material and a light source. The person who sees light can see the colored light, learn to differentiate between colors and learn them. This case was different from seeing a colored object.
Our efforts to find colored glass crossed our paths with stained glass artists. We met with gleaming people, explained what we wanted and they cut out pieces that we picked up from the colored glass they had in hand, thanks for their efforts...
I hope this whole activity which took around half a day including the preparation at home to present these as a toy to CAN will be a joyful and educating experience. Thanks to all who have contributed, that is the CANs TEAM :)
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)